Το ανάκτορο
Η ιστορία του Palau Dalmases
Πώς ένα σπίτι στην Carrer de Montcada έγινε μπαρόκ ανάκτορο, ακαδημία, έδρα πολιτιστικού συλλόγου και σήμερα χώρος φλαμένκο.
Κλείστε τις θέσεις σας στο Palau Dalmases ↗Τρία οικόπεδα γίνονται ένα σπίτι
Το Palau Dalmases αναπτύχθηκε από τρία ξεχωριστά οικόπεδα στην Carrer de Montcada και την Carrer dels Banys Vells, που ενώθηκαν στα τέλη του 16ου και στις αρχές του 17ου αιώνα. Ο Bernat de Boixadors, ο πρώτος Κόμης του Savallà, αγόρασε ένα σπίτι στην Banys Vells το 1585 και κληρονόμησε ένα άλλο στην Montcada τον επόμενο χρόνο. Το 1612 πρόσθεσε το γειτονικό οικόπεδο. Μεταγενέστεροι ιδιοκτήτες ένωσαν τα ακίνητα σε ένα μεγάλο σπίτι, το οποίο παρέμεινε στα χέρια ευγενών οικογενειών για δεκαετίες πριν από τον βομβαρδισμό που το άλλαξε.
Καταστροφή και ανοικοδόμηση
Ο βομβαρδισμός της Βαρκελώνης το 1697 άφησε το κεντρικό κτίριο στην Carrer de Montcada σε ερείπια. Στις 6 Ιανουαρίου 1698 ο έμπορος Pau de Dalmases i Castells, γνωστός ως Ros, το αγόρασε από τον εκπρόσωπο του κληρονόμου, έναν κανονικό του καθεδρικού ναού, και το ανοικοδόμησε σχεδόν από το μηδέν. Η ποιότητα των φινιρισμάτων και το ασυνήθιστο θέμα του σκαλιστού διακόσμου υποδηλώνουν ότι ο γιος του Pau Ignasi, ένας άνθρωπος με ευρεία μόρφωση, επηρέασε τον σχεδιασμό. Αυτός ο διάκοσμος είναι ο λόγος που το σπίτι εξακολουθεί να συγκαταλέγεται μεταξύ των ωραιότερων μπαρόκ αρχοντικών της Βαρκελώνης.
Μια ακαδημία στο σπίτι
Ο Pau Ignasi de Dalmases i Ros χρίστηκε ιππότης από τον Κάρολο Β΄ το 1692 και έγινε πρεσβευτής στην Αγγλία το 1713. Γύρω στο 1700 ηγήθηκε δεκατεσσάρων λογίων που ίδρυσαν την Ακαδημία των Δυσπίστων, μια μπαρόκ λογοτεχνική και μουσική ένωση αφιερωμένη στην κλασική και καταλανική ιστορία και ποίηση. Συνεδρίαζε μέχρι το 1703, όταν ο Πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής διασκόρπισε τα μέλη της. Η μοναδική της έκδοση ήταν ένας τόμος πένθιμων στίχων για τον θάνατο του Καρόλου Β΄. Μια μεταγενέστερη γενιά της οικογένειας συνέβαλε στην ίδρυση της Βασιλικής Ακαδημίας Καλών Γραμμάτων της Βαρκελώνης.
Καταστήματα, μια αποθήκη και μια πυρκαγιά
Όπως πολλά αρχοντικά της Montcada, το σπίτι δεν παρέμεινε αποκλειστικά κατοικία. Τον 18ο αιώνα άνοιξαν καταστήματα στο ισόγειό του, και το 1872 εγκαταστάθηκε εκεί ένα χονδρεμπόριο φαρμάκων. Μια πυρκαγιά στην αποθήκη στις 10 Οκτωβρίου 1889 σκότωσε δύο υπαλλήλους και προκάλεσε σοβαρές ζημιές στον κύριο όροφο. Τον επόμενο χρόνο ο αρχιτέκτονας Josep Pellicer ανοικοδόμησε μεγάλο μέρος του επάνω ορόφου. Το 1959 ο δημοτικός αρχιτέκτονας Adolf Florensa ανοικοδόμησε δύο παράθυρα του ισογείου που είχαν καταστρέψει οι βιτρίνες των καταστημάτων, στο πλαίσιο μιας εκστρατείας για την αποκατάσταση της αξιοπρέπειας του δρόμου.
Ένα σπίτι για τον καταλανικό πολιτισμό
Το 1961 ο ιδιοκτήτης παρέδωσε τον κύριο όροφο στο Òmnium Cultural, την καταλανική πολιτιστική εταιρεία, η οποία διατήρησε εκεί την κεντρική της έδρα μέχρι το 2002. Από το 1962 έως το 1982 το κτίριο στέγαζε επίσης το Ινστιτούτο Καταλανικών Σπουδών. Η κεντρική αίθουσα, 85 τετραγωνικά μέτρα και δύο ορόφων σε ύψος, είναι ζωγραφισμένη από το δάπεδο ως το ταβάνι με κίονες, αγάλματα και υφάσματα trompe-l'oeil του διακοσμητή Pau Rigalt, με μια οροφή που απεικονίζει αλληγορικά το άρμα του Απόλλωνα. Ένα μικρό παρεκκλήσι έχει γύψινο θόλο που ίσως αποτελεί πρώιμο δείγμα καταλανικής νεογοτθικής διακόσμησης.
Η αυλή, η σκάλα και ο κήπος
Η κεντρική αυλή είναι ο πιο γνωστός χώρος. Χαμηλές αψίδες σε τοσκανικούς κίονες την περιβάλλουν, και η πέτρινη σκάλα ανεβαίνει μέσα από δύο επικλινείς αψίδες σε στριφτούς σολομώντειους κίονες, πίσω από ένα στηθαίο σκαλισμένο με την Αρπαγή της Ευρώπης και τον Θρίαμβο του Ποσειδώνα. Στο πίσω μέρος, ένας υπερυψωμένος κήπος σχεδόν 300 τετραγωνικών μέτρων, στην παράδοση των υπερυψωμένων μπαρόκ κήπων της Βαρκελώνης, φιλοξενεί ένα σιντριβάνι από λευκό μάρμαρο που είναι μοναδικό στην καταλανική μπαρόκ τέχνη. Η πρόσοψη στον δρόμο είναι χτισμένη από πέτρα του Montjuïc.
Φλαμένκο σε ένα παλιό πέτρινο σπίτι
Σήμερα το παλάτι αναφέρεται από τον τουριστικό οργανισμό της Βαρκελώνης ως το μπαρόκ σπίτι στην Carrer de Montcada, και φιλοξενεί παράσταση φλαμένκο με τραγουδιστή, κιθαρίστα και δύο χορευτές. Η επιλογή ταιριάζει με την ιστορία του κτιρίου: ένα σπίτι χτισμένο από έναν έμπορο, που χρησιμοποιήθηκε από μια ακαδημία μουσικής και λογοτεχνίας και αργότερα από πολιτιστικές εταιρείες, τώρα υπηρετεί μια παραστατική τέχνη. Τα εισιτήρια περιλαμβάνουν πρόσβαση σε γκαλερί τέχνης στους χώρους του.
Πηγές